Surat astı ve yüz çevirdi.

Yanına o kör geldi diye.

Ne bilirsin sen, belki o arınacak?

Ya da hatırlayıp kendine gelecek ve böylece bu hatırlama kendisine yarar sağlayacak?

Ama kendini müstağni gören kimse olunca.

Sen ona yönelip ilgilenirsin.

Onun temizlenmemesinden dolayı senin aleyhine ne var?

Ama koşarak sana gelen ise.

(Allah'tan) Haşyet duyarak gelmişken.

Sen onun yerine başkasıyla ilgileniyorsun.

Hayır! Çünkü o (Kur'an), bir hatırlatmadır.

Artık dileyen, onu hatırlayıp kendine gelir.

O (Kur'an) yüce sahifelerdedir.

Yüceltilmiş, tertemiz kılınmıştır.

Kâtiplerin ellerindedir.

(Ki onlar,) Yüceler ve iyilerdir.

Kahrolası insan, ne kadar da nankördür?

(Allah,) Onu hangi şeyden yarattı?

Bir damla sudan yarattı da biçime koydu.

Sonra ona yolu kolaylaştırdı.

Sonra da onu öldürdü de kabre koydu.

Sonra dilediği zaman onu diriltir.

Hayır! İnsan hala Allah'ın emrettiğini yerine getirmiş değil.

Bir de insan, yediğine bir bakıversin!

Hiç şüphe yok biz, suyu döktükçe döktük!

Sonra yeri de yardıkça yardık.

Böylece onda bitirdik taneler.

Üzümler, sebzeler.

Zeytinler, hurmalar.

Sık ve bol ağaçlı bahçeler.

Meyveler ve otlaklıklar.

Size ve hayvanlarınıza bir yarar olmak üzere.

Fakat kulakları sağır eden o ses geldiğinde.

Kişi o gün, kendi kardeşinden kaçar.

Annesinden ve babasından.

Eşinden ve çocuklarından.

O gün, onlardan her birisinin kendine yetecek bir işi vardır.

O gün, öyle yüzler vardır ki apaydınlıktır.

Güleç ve sevinç içindedir.

O gün üzerini (hüzünden sanki) toz bürümüş yüzler vardır.

Karanlıklar bürümüştür onları.

İşte bunlar kâfir olanlar, yoldan çıkanlardır.