O harıl harıl koşular koşan

Çakarak da ateşler saçan

Ve sabahleyin baskın basan

Derken savurup da bir toz duman

Bir derneği o demde ortalayan kuvvetlere kasem eylerim ki

Pek nankördür o insan rabbine

Ve o kendi şâhiddir buna

Ve o sevdiği için serveti katıdır, çetindir ona

Fakat bilmiyecek mi? Deşildiği zaman o kabirdekiler

Ve derildiği zaman o sadırdakiler

O gün o rableri onlara elbette habîrdir