Ey Müddessir (bürünmüş olan)!

Kalk da uyar!

Rabbinin yüce azametini fark et!

Elbiselerini (bilincini - beynini) arındır!

Rücz'den (her türlü şirkten, yanlış değerlendirmekten) kaçın!

Çoğu isteyerek (hırsının getirisi olarak) iyilik - ihsan yapma!

Rabbin için sabret!

O boru öttürüldüğünde (ölüm, bâ's);

İşte o süreç, çok zor bir süreçtir!

Hakikat bilgisini inkâr edenlere (gerçeği örtenlere) hiç kolay değildir!

Beni, yalnız olarak yarattığımla (başbaşa) bırak;

Kendisine zenginlik oluşturduğumu;

Önünde dolaşan oğullar verdiğimi;

Kendisine alabildiğine genişlik ve bolluk yaşattığımı!

Üstelik (hırs ile) daha da arttırmamı umar!

Hayır (asla)! Muhakkak ki o işaretlerimize karşı çok inatçıdır.

Onu saud'a (sarp bir yokuş) mecbur edeceğim.

Muhakkak ki o düşündü ve takdir etti!

Ölesi (de hakikati göresi) nasıl takdir etti!

Sonra yine ölesi (de hakikati göresi) nasıl takdir etti!

Sonra baktı.

Sonra kaşlarını çattı ve yüzünü ekşitti!

Sonra arkasını döndü ve kibre saptı!

Ve şöyle dedi: "Bu nakledilen büyüleyici bir sözden başka bir şey değil!"

"Beşer sözünden başka değil bu!"

Onu Sakar'a (acı ve eziyet veren ateşe) maruz bırakacağım.

Sakar'ı sana bildiren nedir?

(Sakar) hem aynı hâlde bırakmaz; hem de (kendi hâline) terk etmez!

(O) beşeri yakıp karartandır!

Onun üzerinde on dokuz vardır!

Nâr (ateş, tabiat cehennemi; enterik) Ashabı'nı ancak (on dokuz) melâike (66. Tahriym: 6) kıldık (ins ve cinn türü değil). . . Onların sayısını da (sanki on dokuz sayısı önemliymiş gibi) kâfir (hakikati inkâr) olanlar için ancak bir fitne (sınav objesi) kıldık… Kendilerine kitap (Bilgi) verilenler yakînen bilsin (mecazların neye işaret ettiğini de görerek Hz. Rasûlullâh'ın vahyini tasdik etsinler) ve (Rasûlullâh'ın nübüvvet ve risâletine) iman edenler de iman (ilmî yakîn) bakımından imanları artsın; (böylece sağlam bilgiye ulaşan) kendilerine kitap (bilgi) verilmiş olanlar ve (tahkiki imana ulaşan) müminler de kuşkuya düşmesinler diye!. . Kalplerinde hastalık (şek - şüphe) bulunanlar (sağlıklı düşünme yetisi olmayanlar) ve kâfirler (perdeliler; hakikati ve hakikat bilgisini inkâr edenler) de: "Mesel (ibretlik misâl; temsil) itibarıyla Allâh bununla neyi murat etti?" desinler diye. . . İşte böylece Allâh, dilediğini saptırır ve dilediğini hidâyet eder. Rabbinin ordularını sadece "HÛ" bilir! Bu (Sakar ve bu işaretler) beşer için ancak bir zikra (hatırlatma)dır.

Hayır! Kasem ederim Ay'a,

Geri döndüğünde geceye,

Aydınlandığında sabaha.

Muhakkak ki o, elbette en büyüklerden biridir!

Beşer için bir uyarıcıdır;

Sizden ileri geçmeyi yahut geri kalmayı dileyen için (uyarıdır).

Her nefs yaptığının getirisine mahkûmdur!

Ashab-ı Yemîn hariç!

Cennetlerdedirler. . . Sorarlar;

Mücrimlere:

"Sizi Sakar'a (dev alevli kuşatan ateşe) sokan nedir?"

Dediler ki: "Musallîn'den (bilfiil salâtı yaşayanlardan) değildik!"

"Yoksulu doyurmazdık. "

"(Nefsanî zevklere) dalanlarla beraber dalardık!"

"Din sürecini de (Sünnetulah'ı - yapılanların sonucunun kesinlikle yaşanacağı realitesini) reddederdik!"

"Sonunda yakîn (hakikatle yüzleşmek) oluştu!"

Artık onlara şefaat edicilerin şefaati fayda vermez.

Onlara ne oluyor ki, hatırlatıcıdan yüz çeviricidirler?

Onlar sanki ürküp kaçan yaban eşekleri gibidirler!

Aslandan ürküp kaçarcasına!

Belki de her biri, kendisine (vahiy inip) açılmış sahifeler verilmesini diler!

Hayır! Bilakis, sonsuz gelecek yaşamdan korkmuyorlar!

Hayır! Muhakkak ki o bir hatırlatmadır!

Dileyen onu zikreder (hatırlayıp değerlendirir)!

Allâh dilemedikçe onlar zikredemezler (hatırlayıp değerlendiremezler). . . O, takvanın ehlidir (dilediğinde korunmayı izhar eder) ve mağfiretin ehlidir (dilediğinde mağfiretini oluşturur).