Ey elbisesine bürünen!

Kalk ve uyar.

Rabbini tekbir et (yücelt).

Elbiseni temizle.

Pislikten [1] uzak dur.

Yaptığın iyiliği daha çoğunu istemek için yapma.

Rabbin için sabret.

Sur'a üflendiği zaman.

İşte o gün, çok zor bir gündür.

İnkârcılar için kolay değildir.

O yapayalnız yarattığım kimseyi sen bana bırak.

Ben ona bolca mal verdim,

Ve çevresinde bulunan oğullar (verdim),

Kendisi için (dünya nimetlerini) yaydıkça yaydım.

Sonra daha da artırmamı arzuluyor.

Hayır. Çünkü o âyetlerimize karşı bir inatçıdır.

Onu sarp bir yokuşa sardıracağım.

Çünkü o düşündü ve hesap kurdu. [2]

Canı çıkası nasıl da hesap kurdu.

Yine canı çıkası nasıl da hesab kurdu.

Sonra baktı.

Sonra suratını astı ve kaşlarını çattı.

Sonra arkasını döndü ve büyüklük tasladı.

'Bu aktarılagelen bir büyüden başka bir şey değildir' dedi.

'Bu insan sözünden başka bir şey değildir' (dedi).

Onu Sakar'a (cehenneme) atacağım.

Sen Sakar'ın ne olduğunu bilir misin?

Ne (insanın bedeninden) bir şey bırakır, ne de (sürekli yakıp durmaktan) vazgeçer.

İnsan derisini yakıp kavurur.

Onun üzerinde on dokuz (bekçi) vardır.

Biz o ateşin bekçilerini ancak melekler(den) kıldık. Sayılarını ise ancak inkâr edenler için bir imtihan kıldık ki, kendilerine kitap verilmiş olanlar kesin bilsinler, iman edenlerin imanları artsın, kendilerine kitap verilmiş olanlar ve mü'minler şüpheye düşmesinler, kalplerinde hastalık olanlar ve inkârcılar da: 'Allah, acaba bu örnekle neyi kasdetmiştir?' desinler. İşte Allah, böylece dilediğini sapıklığa düşürür dilediğini de doğru yola eriştirir. Rabbinin askerlerini O'ndan başkası bilmez. Bu ancak insanlar için bir öğüttür.

Hayır. Andolsun aya,

Dönüp gittiği zaman geceye,

Ve ağardığı zaman sabaha ki;

Gerçekten o (cehennem), büyük (bela)lardan biridir.

İnsanlık için bir uyarıcıdır.

Sizden (iyilikte) öne geçmek veya geri kalmak isteyenler için.

Her can kazandığına karşılık bir rehinedir.

Ancak sağ ashabı hariç.

(Onlar) cennetlerdedirler. Birbirlerine sorarlar.

Suçlulardan.

'Sizi Sakar'a ne sürükledi?'

Derler ki: 'Biz namaz kılanlardan değildik.

Yoksula da yedirmezdik.

(Sapıklıklara) dalanlarla beraber biz de dalardık.

Din (hesap) gününü de yalanlardık.

Sonunda kesin gerçek (ölüm) bize gelip çattı.'

Artık şefaat edenlerin şefaatleri onlara yarar sağlamaz.

Böyleyken, onlara ne oluyor ki öğütten yüz çeviriyorlar?

Onlar adeta ürkmüş yaban eşekleri gibidirler.

Aslandan kaçmışlar.

Hayır; onlardan her bir kişi kendisine, açılmış sayfalar verilmesini istiyor.

Hayır. Gerçek şu ki, onlar ahiretten korkmuyorlar.

Hayır. O bir öğüttür.

Artık kim dilerse öğüt alır.

Allah dilemedikçe öğüt alamazlar. Kendisinden sakınılmaya lâyık olan O'dur, bağışlamaya yetkili (ehil) olan da O'dur.