Ey (elbisesine) bürünen Peygamber!

Kalk da (kavmini Allah’ın azabı ile) korkut; (iman etmezlerse azaba uğrıyacaklarını kendilerine haber ver).

Rabbini yücelt, (O’nu tenzîh et).

Elbiseni de (daima) temiz tut.

Azaba vesile olan şeyleri terkde sebat et.

Az bir şey verib karşılığında çok şey isteme.

Rabbinin rızası için sabret.

O Sûr’a üfürüldüğü zaman,

İşte o kıyâmet vakti çok şiddetli bir gündür;

kâfirlere hiç kolay değildir.

(Mal ve evlâdsız olarak) tek başına yarattığım o kâfiri (Velid İbni Muğîre’yi) bana bırak.

(Çırılçıplak yarattığım) bu adama da (sonra) uzun boylu mal verdim.

Hem (kendisi ile) hazır bulunan oğullar...

Ona nimet döşedim de döşedim...

Sonra da arzu eder ki, daha artırayım.

Hayır, (istediğine kavuşamaz) çünkü o, ayetlerimize karşı bir inkârcı idi.

Muhakkak ben, onu, meşakkatli bir azaba sardıracağım.

Çünkü o (Velid İbni Muğire), kendi kendine bir düşündü ve (zannınca peygambere söyliyecek sözünü) uydurub kurdu.

Kahrolası ne biçim (söz) uydurdu!... (Peygambere nasıl sihirbaz dedi!...)

Sonra kahrolası ne biçim (söz) uydurdu!...

Sonra (döndü insanların yüzüne) baktı.

Sonra (söyliyecek söz bulamadığından) suratını astı ve kaşlarını çattı.

Nihayet (Peygambere ve ashabına) arka çevirdi ve kibirlendi de;

Şöyle dedi: “- Bu ancak (başka sihirbazdan) öğrenilen bir sihirdir.

Muhakkak bu (kimsenin söylediği söz), bir insan sözüdür.”

Ben de muhakkak onu (Velid İbni Muğîre’yi) cehenneme sokacağım.

Hem (Ey Rasûlüm) bilir misin, nedir o cehennem!...

(İnsanların bedeninde et) bırakmaz, (kemik de) koymaz.

O cehennem, insanları yakıb kavurandır.

Üzerinde ondokuz melek var.

Biz o ateşin muhafızlarını hep meleklerden ibaret kıldık. Sayılarını da ancak kâfir olanlar için bir fitne yaptık, (zira on dokuz meleği azımsayarak onları helâk edebileceklerini sandılar); kendilerine kitab verilenler de Kur’an’ın hak olduğuna inansınlar; (çünkü onların kitablarında da bu meleklerin sayısı on dokuzdur); müminlerin de imanlarını artırsın. Kendilerine kitab verilenlerle müminler (böylece) şüpheye düşmesinler. Kalblerinde bir maraz (nifak) bulunanlarla kâfirler de şöyle desin: “- Allah bu sayı ile beraber hangi şeyi murad etmiştir? İşte Allah dilediğini böyle şaşırtır, dilediğini de yola getirir. Rabbinin ordularını da ancak kendisi bilir. O cehennem de insanlar için ancak bir öğüddür.

Hayır, onlar öğüd almazlar! Kamer hakkı için,

Dönüb geldiği zaman, o gece hakkı için,

Ağardığı sıra o sabah hakkı için,

Muhakkak o cehennem, büyük belâlardan biridir;

Kocundurmak için insanları,

İçinizden (hayırda) ileri gitmek, yahud geri kalmak istiyenleri...

Herkes kazandığına karşılık bir rehinedir; (hesabını doğru vermekle ancak kendisini kurtarabilir).

Ancak sağcılar (kitabları sağ ellerine verilenler),

Cennetlerdedirler; sorarlar.

Mücrimlerden;

“-Sizi cehenneme sokan nedir?”

Onlar şöyle derler: “- Biz namaz kılanlardan değildik,

Yoksula yedirmezdik,

Batıla dalanlarla beraber dalıyorduk,

Hesab gününü de yalan sayardık.

Nihayet bize ölüm gelib çattı.”

Fakat (o vakit) şefaatçilerin şefaatı onlara fayda vermez.

Böyle iken onlara (Mekke halkına) ne oluyor ki, Kur’an’dan yüz çeviriyorlar.

Sanki ürkmüş yaban eşekleri;

Aslandan kaçmaktalar...

Doğrusu, onlardan her biri (Allah tarafından) kendisine okuyacak olduğu ayrı kitablar dağıtılmasını istiyor, (ki orada peygambere iman etmek gerektiğine dair Allah’ın emrini bulsun).

Hayır, (onlara bu istedikleri verilmez), hakikat şu ki, onlar ahiretten korkmazlar.

Hayır, zannettikleri gibi değil, Muhakkak O Kur’an (Allah’dan) bir öğüddür.

Artık dileyen kimse ondan öğüd alır.

Bununla beraber Allah dilemeyince öğüd almazlar; koruyacak da O’dur, bağışlayacak da O...