Ta, Sin, Mim.

Bunlar, apaçık olan kitabın ayetleridir.

Onlar mümin olmayacaklar diye neredeyse kendine kıyacaksın (öyle mi?).

Dilersek, onların üzerine gökten bir ayet (mucize) indiririz de ona boyunları eğilmiş kalıverirler.

Onlara Rahman'dan yeni bir uyarı gelmeyiversin, hiç tartışmasız ondan yüz çevirirler.

Sonuçta gerçekten de yalanladılar; fakat alay konusu edinmekte oldukları şeyin haberi kendilerine pek yakında gelecektir.

Onlar yeryüzüne bakarak orada her yararlı çiftten nice bitkiler bitirdiğimizi görüp düşünmezler mi?

Şüphesiz onda (yararlı çiftlerde) bir ayet vardır; ancak onların çoğu mümin değillerdir.

Şüphesiz senin Rabbin, gerçekten o üstün, güçlü ve çok merhamet sahibi olandır.

Hani senin Rabbin, Musa'ya (şöyle) seslenmişti: “Zulmetmekte olan kavime git.”

“Firavun'un kavmine. Hâlâ sakınmıyorlar mı?”

Dedi ki: “Rabbim! Kuşkusuz ben, onların beni yalanlamalarından korkmaktayım.”

“Göğsüm sıkışmakta, dilim dönmemektedir; bundan dolayı Harun'a da (vahiy) gönder.”

“Üstelik onlar için benim üzerimde bir de suç var; bundan dolayı beni öldürmelerinden korkmaktayım.”

(Allah,) “Hayır (seni asla öldüremezler)!” dedi. “İkiniz de ayetlerimizle gidin, hiç şüphesiz sizinle birlikteyiz (ve) işitmekteyiz.”

“Gecikmeksizin Firavun'a giderek deyin ki: “Gerçekten biz, âlemlerin Rabbinin elçisiyiz.”

“İsrail oğullarını bizimle birlikte gönder (demek için sana geldik).”

(Firavun,) Dedi ki: “Biz seni içimizde daha çocukken yetiştirip büyütmedik mi? Sen ömrünün nice yıllarını aramızda geçirmedin mi?”

“Ve sen, yapacağın işi (cinayeti) de işledin; sen nankörlerdensin.”

(Musa) Dedi ki: “Ben onu yaptığım zaman şaşkınlardandım.”

“Sizden korkunca da hemen aranızdan kaçtım; sonra Rabbim bana hüküm verdi ve beni peygamberlerden kıldı.”

“Bana karşı lütuf dediğin nimet de İsrail oğullarını köle kılmandan dolayıdır.”

Firavun, “Âlemlerin Rabbi de nedir?” dedi.

Dedi ki: “Eğer yakin sahibi iseniz, (biliniz ki) O, göklerin, yerin ve ikisi arasında bulunan her şeyin Rabbidir.”

(Firavun) Etrafında bulunanlara, “İşitiyor musunuz?” Dedi.

(Musa,) Dedi ki: “O sizin de Rabbiniz, geçmişteki babalarınızın da Rabbidir.”

(Firavun) Dedi ki: “Şüphesiz size gönderilmiş bulunan elçiniz, gerçekten bir delidir.”

(Musa,) “Eğer aklınızı kullanabiliyorsanız, O, doğunun da batının da ve bunlar arasında olan her şeyin de Rabbidir” dedi.

(Firavun) Dedi ki: “Şüphesiz benim dışımda bir ilah edinecek olursan, seni mutlaka hapse atacağım.”

(Musa) Dedi ki: “Sana apaçık bir şey getirmiş olsam da mı?”

(Firavun) Dedi ki: “Eğer doğru sözlülerden isen, haydi onu getir (de görelim).”

Bunun üzerine asasını bırakıverdi, (bir de ne görsün) o, açıkça bir ejderha oluverdi.

Elini de çekip çıkardı, (bir de ne görsün) bakanlara bembeyaz oluverdi.

Firavun, çevresindeki ileri gelenlere: Bu, dedi, doğrusu çok bilgili bir sihirbaz!

“Büyüsüyle sizi yurdunuzdan sürüp çıkarmak istiyor; o halde ne buyurursunuz?”

Dediler ki: “Bunu ve kardeşini ertele, şehirlere de toplayıcılar gönder.”

“Bütün bilgin büyücüleri sana getirsinler.”

Böylelikle büyücüler, bilinen bir günün belli vaktinde bir araya getirildi.

Ve insanlara da, “Siz de toplanıyor musunuz?” dendi.

“Şayet galip gelirlerse biz de büyücülere uyarız.”

Büyücüler geldiklerinde Firavun'a, “Şayet biz galip gelirsek, bize mutlaka bir ücret var değil mi?” dediler.

“Evet” dedi. “Üstelik şüphesiz siz o zaman (bana) en yakın kılınanlardan da olacaksınız”

Musa onlara dedi ki: “Atacağınızı atın.”

Onlar da iplerini ve asalarını atıverdiler ve “Firavun'un kudreti hakkı için, üstün olanlar şüphesiz bizleriz” dediler.

Böylelikle Musa da asasını bırakıverdi, bir de (ne görsünler) o, uydurmakta olduklarını yutuveriyor.

Anında büyücüler secdeye kapandılar.

(Ve) “Âlemlerin Rabbine iman ettik” dediler.

“Musa'nın ve Harun'un Rabbine.”

(Firavun) Dedi ki: “Ben size izin vermeden önce mi ona iman ettiniz? Hiç tartışmasız o, size büyüyü öğreten büyüğünüzdür. Öyleyse yakında bileceksiniz, şüphesiz ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama kestireceğim ve sizin hepinizi gerçekten asıp sallandıracağım.”

“Hiç zararı yok” dediler. “Çünkü biz gerçekten Rabbimize dönücüleriz.”

“Doğrusu biz, iman edenlerin ilki olduğumuzdan dolayı Rabbimizin bizim hatalarımızı bağışlayacağını ummaktayız.”

Musa'ya da, “Kullarımı gece yürüyüşe geçir, çünkü izleneceksiniz” diye vahyettik.

Bunun üzerine Firavun da şehirlere toplayıcılar gönderdi.

“Şüphesiz bunlar azınlık olan bir topluluktur (dediler).”

“Ve şüphesiz bize karşı da büyük bir öfke besleyen kimselerdir.”

“Biz ise tedbirli bir topluluğuz.”

Böylelikle biz onları bahçelerden ve pınarlardan sürüp çıkardık.

Hazinelerden ve yüce makamdan da.

İşte böyle yaptık ve bunlara İsrail oğullarını mirasçı kıldık.

Böylece (Firavun ve ordusu) güneşin doğuş vakti onları izlemeye koyuldular.

İki topluluk birbirini gördükleri zaman Musa'nın adamları, “Gerçekten yakalandık” dediler.

(Musa:) “Hayır” dedi. “Şüphesiz Rabbim, benimle beraberdir. O beni (bir çıkış yoluna) hidayet edecektir.”

Bunun üzerine Musa'ya, “Asanla denize vur” diye vahyettik. (Vurdu ve) Deniz hemencecik yarılıverdi de her parçası kocaman bir dağ gibi oldu.

Ötekileri de buraya yaklaştırdık.

Musa'yı ve onunla birlikte olanların hepsini kurtarmış olduk.

Sonra ötekilerini suda boğduk.

Şüphesiz bunda bir ayet vardır. Ama onların çoğu iman etmiş değillerdir.

Ve şüphesiz senin Rabbin üstün güç sahibidir, esirgeyendir.

Onlara İbrahim'in haberini de aktarıp oku!

Hani, babasına ve kavmine, “Siz neye kulluk ediyorsunuz?” demişti.

Demişlerdi ki: “Putlara tapıyoruz. Sürekli (ibadet için) onların yanında kalıcılarız.”

Dedi ki: “Peki, dua ettiğiniz zaman onlar sizi işitiyorlar mı?”

“Ya da size bir yararları dokunuyor mu veya zararları?”

“Hayır” dediler. “Biz babalarımızı böyle yaparlarken bulduk.”

(İbrahim) Dedi ki: “Şimdi, neye tapmakta olduğunuzu gördünüz mü?”

“Hem siz, hem de önceki babalarınız?”

“İşte bunlar gerçekten benim düşmanımdır; âlemlerin Rabbi müstesna”

“Ki beni yaratan ve bana hidayet veren O'dur.”

“Bana yediren ve içiren O'dur.”

“Hastalandığım zaman bana şifa veren O'dur.”

“Beni öldürecek, sonra diriltecek olan da O'dur.”

“Din (ceza) günü hatalarımı bağışlayacağını ummakta olduğum da O'dur.”

“Rabbim! Bana hüküm (ilim) bağışla ve beni salih olanlara kat.”

“Sonra gelecekler arasında bana bir doğruluk dili (güzel bir ün) karar kıl.”

“Beni nimetlerle donatılmış cennetin mirasçılarından kıl.”

“(Üvey) Babamı da bağışla, çünkü o şaşırıp sapanlardan olmuştur.”

“Ve beni (insanların) diriltilecekleri gün küçük düşürme.”

“Malın da çocukların da bir yarar sağlayamadığı günde!”

“Ancak Allah'a selim (kusursuz) bir kalp ile gelenler başka.”

(O gün) Cennet, takva sahiplerine yaklaştırılır.

Cehennem de azgınlar için ortaya çıkarılıverir.

Ve onlara, “Tapınmakta olduklarınız nerede?” denilir.

“Allah'ın dışında (edindiğiniz ilahların), size yardımları dokunuyor mu veya kendilerine yardımları oluyor mu?

Artık onlar ve azgınlar yüzüstü onun içine atılıverirler.

Ve İblis'in bütün orduları da.

Onda birbirleriyle çekişip tartışarak derler ki.

“Andolsun Allah'a, biz gerçekten apaçık bir sapıklık içindeymişiz”

“Çünkü sizi âlemlerin Rabbiyle eşit tutuyorduk.”

“Bizi suçlu günahkârlardan başka saptıran da olmadı.”

“Artık bizim için ne bir şefaatçi var…”

“Ne de şefkatli bir dost!”

“Bizim için bir kere daha (dünyaya dönüş) olsaydı da iman edenlerden olabilseydik!”

Şüphesiz bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değildirler.

Ve şüphesiz senin Rabbin üstün güç sahibidir, esirgeyendir.

Nuh kavmi de gönderilenleri yalanladı.

Hani onlara kardeşleri Nuh, “Sakınmaz mısınız?” demişti.

“Şüphesiz ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim.”

“Artık Allah'tan korkup sakının ve bana itaat edin.”

“Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum; benim ücretim yalnızca âlemlerin Rabbine aittir.”

“Artık Allah'tan korkup sakının ve bana itaat edin.”

Dediler ki: “Sana, sıradan aşağılık insanlar uymuşken inanır mıyız?”

De ki: “Onların yapmakta oldukları hakkında benim bilgim yoktur.”

“Onların hesabı yalnızca Rabbime aittir, eğer farkındaysanız (anlarsınız).”

“Ve ben mümin olanları kovacak değilim.”

“Ben, yalnızca apaçık bir uyarıp korkutucuyum.”

Dediler ki: “Eğer (bu söylediklerine) bir son vermeyecek olursan, gerçekten taşa tutulanlardan olacaksın.”

De ki: “Rabbim! Şüphesiz kavmim beni yalanladı.”

“Bundan böyle, benimle onların arasını açık bir hükümle ayır da beni ve benimle birlikte olan müminleri kurtar.”

Bunun üzerine onu ve onunla birlikte olanları (insan ve hayvanlarla) yüklü gemi içinde kurtardık.

Sonra bunun ardından geride kalanları da suda boğduk.

Hiç şüphesiz bunda bir ayet vardır; ama onların çoğu iman etmiş değillerdir.

Ve hiç şüphesiz senin Rabbin üstün güç sahibidir, esirgeyendir.

Ad (kavmi) de gönderilenleri yalanladı.

Hani onlara kardeşleri Hûd, “Sakınmaz mısınız?” demişti.

“Şüphesiz ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim.”

“Artık Allah'tan korkup sakının ve bana itaat edin.”

“Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum; benim ücretim yalnızca âlemlerin Rabbine aittir.”

“(Siz ihtiyacınız olmadığı halde) Sırf eğlence olsun diye her yüksek yere (ihtişamınızı gösteren) bir nişane (gökdelen) mi dikersiniz?”

“Ebedi kalacakmışsınız gibi bir takım muhteşem yapıtlar mı ediniyorsunuz?”

“Tutup yakaladığınız zaman da zorbalar gibi mi yakalıyorsunuz?”

“Artık Allah'tan korkup sakının ve bana itaat edin.”

“Bilmekte olduğunuz şeylerle size yardım edenden korkup sakının.”

“Size hayvanlar ve çocuklar (vererek) yardım etti.”

“Bahçeler ve pınarlar da.”

“Doğrusu ben sizin için büyük bir günün azabından korkmaktayım.”

Dediler ki: “Bizim için fark etmez; öğüt versen de öğüt verenlerden olmasan da.”

“Bu sadece geçmiştekilerin âdetidir.”

“Ve biz azap görecek de değiliz.”

Böylelikle onu (Hud'u) yalanladılar, biz de onları yıkıma uğrattık. Şüphesiz bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değillerdi.

Ve şüphesiz senin Rabbin üstün güç sahibidir, esirgeyendir.

Semud da gönderilenleri yalanladı.

Hani onlara kardeşleri Salih, “Sakınmaz mısınız?” demişti.

“Şüphesiz ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim.”

“Artık Allah'tan korkup sakının ve bana itaat edin.”

“Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum.”

“Siz burada güvenlik içinde mi bırakılacaksınız?”

“Bahçelerin, pınarların içinde (öyle mi)?”

“Ekinler ve yumuşak tomurcuklu hurmalıklar arasında (öyle mi)?”

“Dağları maharetle oyup alımlı köşkler (mi) yapıyorsunuz?”

“Artık Allah'tan korkup sakının ve bana itaat edin.”

“Ve ölçüsüzce davrananların emrine de itaat etmeyin.”

“Ki onlar, yeryüzünde bozgunculuk çıkarır ve (hiçbir şeyi) ıslah etmezler.”

Dediler ki: “Sen ancak büyülenmişlerdensin.”

“Sen yalnızca bizim benzerimiz olan bir beşerden başkası da değilsin; eğer doğru sözlülerden isen, bu durumda bir ayet (mucize) getir de görelim.”

(Salih,) “İşte (mucize) bu dişi devedir; su içme hakkı (bir gün) onundur, belli bir günün içme hakkı da sizin” dedi.

“Ona bir kötülükle dokunmayın, sonra büyük bir günün azabı sizi yakalar.”

Sonunda onu (yine de) kestiler de böylece pişman olmuş kimseler olarak sabahladılar.

Böylece azap da onları yakaladı. Şüphesiz bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değillerdi.

Ve şüphesiz senin Rabbin, üstün güç sahibidir, esirgeyendir.

Lut kavmi de gönderilenleri yalanladı.

Hani onlara kardeşleri Lut, “Sakınmaz mısınız?” demişti.

“Şüphesiz ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim.”

“Artık Allah'tan korkup sakının ve bana itaat edin.”

“Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum; benim ücretim yalnızca âlemlerin Rabbine aittir.”

“Siz insanlardan (cinsel amaçla sadece) erkeklere mi varıyorsunuz?

“Rabbinizin sizler için yaratmış bulunduğu eşlerinizi bırakır mısınız? Hayır, siz haddini aşan azgın bir topluluksunuz.”

Dediler ki: “Ey Lut! Eğer (bu söylediklerine) bir son vermeyecek olursan, gerçekten (buradan) sürülüp çıkarılanlardan olacaksın.”

Dedi ki: “Gerçekten ben, sizin bu yapmakta olduğunuza öfke ile karşı olanlardanım.”

“Rabbim, beni ve ailemi bunların yapmakta olduklarından kurtar!”

Bunun üzerine onu ve bütün ailesini kurtardık.

Ancak bir kocakarı müstesna. O, geride kalanlardan (oldu).

Sonra geride kalanları yerle bir ettik.

Ve üzerlerine özel bir yağmur yağdırdık; uyarılıp korkutulanların yağmuru pek de kötü idi!

Şüphesiz (iman edenler için) bunda bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değillerdi.

Ve şüphesiz senin Rabbin üstün güç sahibidir, esirgeyendir.

Eyke halkı da peygamberleri yalanladı.

Hani onlara Şuayb, “Sakınmaz mısınız?” demişti.

“Şüphesiz ben size gönderilmiş güvenilir bir peygamberim.”

“Artık Allah'tan korkup sakının ve bana itaat edin.”

“Buna karşılık ben sizden bir ücret istemiyorum; benim ücretim yalnızca âlemlerin Rabbine aittir.”

“Ölçüyü tam tutun ve eksiltenlerden olmayın.”

“Dosdoğru olan terazi ile tartın.”

“İnsanların eşyasını değerden düşürüp eksiltmeyin ve yeryüzünde bozguncular olarak karışıklık çıkarmayın.”

“Sizi ve önceki yaratılmışları yaratandan korkup sakının.”

Dediler ki: “Sen ancak büyülenmişlerdensin.”

“Sen yalnızca benzerimiz olan bir beşerden başkası değilsin ve biz senin gerçekte yalancılardan olduğunu sanmaktayız.”

“Eğer doğru sözlülerden isen, bu durumda gökten üstümüze bir parça düşürüver.”

Dedi ki: “Rabbim, yapmakta olduklarınızı daha iyi bilmektedir.”

Sonunda onu yalanladılar da böylece onları o gölgelik gününün azabı yakaladı. Gerçekten o, büyük bir günün azabıydı.

Şüphesiz bunda (iman edenler için) bir ayet vardır, ama onların çoğu iman etmiş değillerdi.

Ve şüphesiz senin Rabbin üstün güç sahibidir, esirgeyendir.

Gerçekten o (Kur'an), âlemlerin Rabbinin indirmiş olduğudur.

Onu Ruh'ul Emin (Cebrail) indirmiştir.

Uyarıp korkutuculardan olman için, senin kalbinin üzerine (indirmiştir).

Apaçık Arapça bir dille.

Ve hiç şüphesiz o (Kur'an'daki hakikatler), geçmişlerin kitaplarında da vardır.

İsrail oğulları bilginlerinin onu bilmesi, onlar için ispatlayıcı bir delil (ayet) değil mi?

Onu Arapça bilmeyen birine de indirmiş olsaydık.

Böylece onlara karşı onu okusaydı, yine ona iman edecek değillerdi.

Biz böylece onu, suçlu günahkârların kalplerine soktuk (da okuyup anlamış oldular).

Onlar, o pek acıklı azabı görünceye kadar ona inanmazlar.

Artık o (azap), kendileri farkında olmadan onlara ansızın gelecektir.

Derler ki: “Bize bir süre tanınır mı?”

Onlar, bizim azabımızı çabuklaştırmak mı istiyorlar?

Baksana, biz onları yıllarca da yararlandırsak.

Sonra kendilerine vaat edilen (azap günü) geliverse.

Onların yararlandıkları şey, kendilerini (görecekleri azaptan) müstağni kılamaz.

Kendisi için bir uyarıp korkutucu olmaksızın, biz hiç bir ülkeyi yıkıma uğratmış değiliz.

(Onlara bir) Hatırlatma (idi); biz zulmedenler değiliz.

Onu (Kur'an'ı) şeytanlar indirmiş değildir.

Bu, onlara yaraşmaz ve güç de yetiremezler.

Çünkü onlar, (vahyedileni) işitmekten kesin olarak uzak tutulmuşlardır.

Allah ile beraber başka bir ilaha yakarma; sonra azaba uğratılanlardan olursun.

(Öncelikle) En yakın hısımlarını (aşiretini) uyarıp korkut.

Ve müminlerden, sana tabi olanlara (koruyucu) kanatlarını ger.

Eğer sana isyan edecek olurlarsa artık de ki: “Gerçekten ben, sizin yapmakta olduklarınızdan uzağım.”

Sen, O güçlü ve esirgeyici olana tevekkül et.

O (gece namaza) kalktığın zaman seni görüyor.

Secde edenler arasında dönüp dolaşmanı da.

Şüphesiz O işitendir, bilendir.

Şeytanların kimlere inmekte olduklarını size haber vereyim mi?

Onlar, bütün aşırı yalancı ve günah düşkünü kimselere inerler.

Bunlar (şeytanlar) duyduklarını telkin ederler ve çoğu yalan söylemektedirler.

(Şarlatan) Şairler (var ya), gerçekten onlara da azgın sapıklar uyar.

Görmez misin, onlar her vadide şaşkıncasına yürür dururlar (şarlatanlık ederler)!

Ve gerçekten onlar, yapmadıkları şeyleri söylerler.

Ancak iman edenler, salih amellerde bulunanlar ve Allah'ı çokça zikredenler ile zulme uğratıldıktan sonra öçlerini alanlar müstesna. Zulmetmekte olanlar, nasıl bir yıkılışla yıkılacaklarını anlayacaklardır.