Tâ Sîn mîm.

Bunlar, apaçık kitabın ayetleridir.

Mümin olmuyorlar diye neredeyse kendini mahvedeceksin.

Dilersek, üzerlerine gökten bir işaret indiririz de boyunları öne eğilip kalır.

Rahman’dan kendilerine gelen her yeni uyarıdan hemen yüz çevirenler oldular.

Onlar, inkar ettiler; ama, alay ettikleri şeyin haberleri onlara gelecektir.

Yeryüzüne hiç bakmıyorlar mı? Her çiftten nice hoş bitkiler bitirdik.

İşte bunda da bir işaret vardır. Buna rağmen onların çoğu inanacak değildir.

Elbette Rabbin, güçlüdür, merhametlidir.

Hani Rabbin, Musa’ya: -Zalim kavme git! diye seslenmişti.

Firavun’un kavmine... Onlar hala sakınmayacaklar mı?

-Rabbim, beni yalancı saymalarından korkuyorum, dedi.

Göğsüm daralır, dilim açılmaz. Onun için Harun’a da peygamberlik ver.

Üstelik onlara karşı işlediğim bir de suçum var. Beni öldürmelerinden korkarım.

-Asla (bunu yapamazlar), dedi. İkiniz, ayetlerimle birlikte gidin, şüphesiz biz, sizin yanınızdayız, işitmekteyiz.

Firavun’a gidin ve deyin ki: “Biz, evrenin sahibinin elçileriyiz.

İsrailoğulları'nı bizimle beraber gönder.”

Firavun dedi ki: -Çocukken seni içimizde büyütmedik mi? Ömrün boyunca senelerce aramızda kalmadın mı?

Sonunda yapacağını yaptın, Sen nankörün birisin!

-Ben, onu yaptığım zaman dalalet içinde olanlardan biriydim, dedi.

Sizden koktuğum için de kaçtım. Sonra Rabbim bana gerçeği kavrama yetisi verdi ve beni bir elçi olarak görevlendirdi.

Başıma kaktığın bu nimet, İsrailoğulları’nı kendine köle edinmenin bedelidir.

Firavun dedi ki: -Alemlerin Rabbi de nedir?

-Göklerin, yerin ve aralarındaki her şeyin sahibidir, eğer gerçekten anlayabilirseniz... dedi.

-Duyuyor musunuz? dedi Firavun, etrafındakilere.

Musa: -O sizin de Rabbiniz, önceki atalarınızın da Rabbidir, dedi.

(Firavun ise:) -Size gönderilen elçi elbette delidir, dedi.

-Eğer aklınızı kullanırsanız (anlarsınız ki) O, doğunun, batının ve arasındakilerin sahibi / Rabbi’dir, dedi.

-Eğer benden başka bir ilah edinirsen, seni elbette zindana atılanlardan edeceğim! dedi (Firavun).

-Sana, apaçık bir şey getirmiş olsam da mı? dedi.

-Haydi doğru söylüyorsan onu getir, bakalım! dedi.

Bunun üzerine Musa asasını atmış ve o da hemen apaçık bir yılan oluvermişti.

Elini çekip çıkardı o da bakanlara bembeyaz oluverdi.

Etrafındaki ileri gelenlere: “Bu, muhakkak bilgin bir sihirbaz!” dedi.

Sihirleriyle sizi yurdunuzdan çıkarmak istiyor. Ne buyurursunuz?

-Onu ve kardeşini alıkoy. Şehirlere de toplayıcılar gönder, dediler.

Sana bütün bilgiç sihirbazları getirsinler.

Sihirbazlar, belli bir günde, belirlenen bir vakitte toplandılar.

Halka da: “Siz de toplandınız mı?” denildi.

-Eğer galip gelen sihirbazlar olursa herhalde biz de onlara uyarız.

Sihirbazlar geldikleri zaman, Firavun’a: -Biz galip gelirsek, bize bir ödül var, değil mi? dediler.

-Evet, dedi. Siz o zaman, gözdelerimden olacaksınız.

Musa sihirbazlara: -Ne atacaksanız atın! dedi.

Onlar da, iplerini ve değneklerini attılar ve: -Firavun’un kudretiyle elbette galip gelecekler bizleriz! dediler.

Musa da değneğini attığı zaman, onların uydurdukları şeyleri yutmaya başladı.

Bunun üzerine sihirbazlar secdeye kapandılar.

-Evrenin sahibine iman ettik, dediler.

Musa’nın ve Harun’un Rabbine!

-Ben size izin vermeden önce ona iman mı ettiniz? Anlaşıldı ki o, size sihri öğreten büyüğünüzdür, ellerinizi ve ayaklarınızı çaprazlama kestireyim ve sizi çarmıha gerdireyim de görün siz! dedi.

Onlar da: -Önemli değil, zaten Rabbimize döneceğiz.

İnananların ilki olduğumuz için Rabbimizin günahlarımızı bağışlayacağını umarız.

Musa’ya, kullarımı geceleyin yola çıkar diye vahyettik.

Firavun ise şehirlere toplayıcılar gönderip:

-Onlar, kuşkusuz, azınlık olan bir cemaattir.

Üstelik onlar bize karşı öfkelidirler.

Ama biz tedbirli bir toplumuz.

Biz de onları, bahçelerden ve pınarlardan çıkardık.

Hazinelerden ve şerefli makamlardan...

Böylece, onlara İsrailoğullarını mirasçı kıldık.

Güneşin doğuşuyla birlikte onların peşine düştüler.

İki topluluk birbirini görünce, Musa’nın arkadaşları: -İşte yakalandık, dediler.

Musa: -Hayır, asla! dedi. Çünkü, Rabbim benimle beraberdir ve bana yol gösterecektir.

İşte o sırada, Musa’ya: -Asanı denize vur, diye vahyettik. O, hemen yarıldı ve her parçası koca bir dağ gibi oluverdi.

Oraya ötekilerini de yaklaştırdık.

Musa’yı ve yanındakilerin tümünü kurtardık.

Sonra da, arkalarından gelenleri suda boğduk.

Şüphesiz bunda bir “ayet/işaret” vardır. Yine de onların çoğu iman etmezler.

Şüphesiz Rabbin, güçlü ve merhametli olan O’dur.

Onlara İbrahim’in haberini de oku!

Hani, babasına ve halkına: -Neye kulluk ediyorsunuz? demişti.

Onlar da: -Putlara kulluk ediyoruz, onlara bağlılıktan hiç ayrılmayız, dediler.

-Onlara dua ettiğiniz de sizi işitiyorlar mı? dedi.

Ya da size faydaları veya zararları dokunuyor mu?

-Hayır, dediler. Atalarımızı böyle yapıyor bulduk.

-Şimdi gördünüz mü nelere kulluk ettiğinizi? dedi.

Sizin ve önceki atalarınızın..

Evrenin sahibinden başka, onların hepsi benim düşmanımdır.

Beni yaratan O’dur, bana yol gösteren O’dur.

Beni yediren ve içiren de O’dur.

Bana şifa veren...

Beni öldürecek olan, sonra yeniden beni diriltecek olan O’dur.

Kıyamet günü günahlarımı bağışlamasını ümit ettiğim de O’dur.

Rabbim bana kavrayış kabiliyeti ver ve beni iyiler arasına kat!

..Ve beni, sonrakiler içinde “doğrunun sözcüsü” yap!

Beni nimet cennetlerinin varislerinden kıl!

Babamı da bağışla, çünkü o, şaşkınlardandır.

İnsanların yeniden diriltilecekleri gün beni rezil etme!

O gün, ne mal fayda verir ve ne de çocuklar...

Ancak kişi Allah’a tertemiz bir kalp ile gelmiş ola.!

O gün cennet, takva sahipleri için yaklaştırılmıştır.

Cehennem de azgınlar için hortlatılmıştır.

(92-93) Onlara: -Hani nerede, Allah’tan başka kendilerine kulluk ettikleriniz? Hiç size yardım ediyorlar veya kendilerini kurtarabiliyorlar mı? denilir.

(92-93) Onlara: -Hani nerede, Allah’tan başka kendilerine kulluk ettikleriniz? Hiç size yardım ediyorlar veya kendilerini kurtarabiliyorlar mı? denilir.

Ve onlar, saptırıcılarla birlikte cehennemin içine tepe takla yuvarlanır

Ve İblis’in tüm ordusu da.

Orada, birbirleriyle çekişerek, şöyle derler:

-Vallahi biz, açıkça sapıklıktaydık.

Çünkü sizi evrenin sahibi ile eşit tutmuştuk.

Bizi hep o günahkarlar şaşırtmıştı.

Şimdi, bir şefaatçimiz de yok..

Sıcak bir dost da yok..

Keşke bizim bir hakkımız daha olsaydı da müminlerden oluverseydik.

İşte bunda da bir ibret vardır. Fakat onların çoğu yine de iman etmezler.

Şüphesiz Rabbin güçlüdür, merhametlidir.

Nuh’un kavmi de elçileri yalanlamıştı.

Kardeşleri Nuh, onlara şöyle demişti: “Hiç Allah’tan korkmuyor musunuz?

Ben, sizin için güvenilir bir elçiyim.

Allah’tan korkun ve bana itaat edin.

Buna karşılık sizden bir ücret de istemiyorum. Benim ücretim, ancak alemlerin Rabbine aittir.

Allah’tan korkun ve bana itaat edin.

-Sana ayak takımı tabi olmuşken, biz sana inanır mıyız? dediler.

Nuh da: -Onların yaptıkları hakkında bir bilgim yoktur.

Onların hesabı ancak Rabbime aittir. Eğer anlarsanız, dedi.

Ben, müminleri kovacak değilim.

Ben, ancak apaçık bir uyarıcıyım.

-Eğer buna son vermezsen ey Nuh sen gerçekten taşlanacaklardan olacaksın! dediler.

-Rabbim, kavmim beni yalanladı, dedi.

Artık sen benimle onların arasında nasıl ayıracaksan ayır, beni ve yanımdaki müminleri kurtar.

Bunun üzerine biz, onu ve yanındakileri o yüklü gemide kurtuluşa erdirdik.

Sonra geride kalanları da suda boğduk.

İşte bunda da bir ibret vardır. Fakat, onların çoğu yine de inanacak değillerdir.

Şüphesiz Rabbin, güçlü olan, merhametli olan O’dur.

Ad Kavmi de peygamberleri yalanlamıştı.

Kardeşleri Hûd onlara: -Hiç Allah’tan korkmuyor musunuz? demişti.

Ben sizin için güvenilir bir peygamberim.

Allah’tan korkun ve bana itaat edin.

Buna karşılık sizden bir ücret de istemiyorum. Benim ücretim ancak Alemlerin Rabbine aittir.

Siz, her tepeye bir alamet bina edip eğlenir misiniz?

Ebedi kalacağınızı umarak sağlam yapılar mı yapıyorsunuz?

Yakaladığınız zaman da zorbaca tutuyorsunuz.

Allah’tan korkun ve bana itaat edin.

Size bildiğiniz şeyleri sunandan korkun!

Size hayvanlar ve çocuklar sundu.

Bahçeler ve pınarlar sundu.

Ben, sizin için büyük bir günün azabından korkuyorum.

Onlar da şöyle dediler: -Öğüt versen de vermesen de bizim için birdir.

Bu, ancak öncekilerin geleneğidir.

Biz, azaba uğrayacak değiliz.

Hûd’u yalanladılar. Biz de onları yok ettik. İşte bunda bir ibret vardır. Yine de onların çoğu inanacak değildir.

Rabbin ise, elbette güçlü olan, merhametli olan O’dur.

Semûd Kavmi de peygamberlerini yalanlamıştı.

Kardeşleri Salih, onlara: -Hiç Allah’tan korkmuyor musunuz? demişti.

Ben, sizin için güvenilir bir elçiyim.

Allah’tan korkun ve bana itaat edin.

Bu işe karşılık sizden bir ücret istemiyorum. Benim ücretim ancak alemlerin Rabbine aittir.

Siz, burada güven içinde mi bırakılacaksınız?

Bahçelerde, pınarlarda...

Ekinler ve yumuşak tomurcuklu hurmalıklar içinde...

Dağları oyup, ustalıkla evler yapıyorsunuz.

Artık, Allah’tan korkun ve bana itaat edin.

Gafil, cahillerin emrine uymayın!

Onlar yeryüzünde bozgunculuk yapıyorlar, düzeltmiyorlar.

-Sen, ancak büyülenmiş birisin, dediler.

Sen de sadece bizim gibi bir insansın. Eğer, sözlerin doğruysa bize bir mucize getir bakalım.

-İşte şu, bir devedir. Su içme hakkı belli bir gün onundur, belli bir gün sizindir, dedi.

Sakın ona bir kötülük etmeyin; yoksa sizi korkunç bir günün azabı yakalar.

Buna rağmen kestiler sonra da pişman oldular.

Çünkü onları azap yakaladı. Bu olayda gerçekten bir ibret vardır. Fakat onların çoğu yine de iman etmiş değildir.

Rabbin ise, elbette güçlü olan, merhametli olan O’dur.

Lut’un kavmi de elçileri yalanlamıştı.

Kardeşleri Lut onlara: -Hiç Allah’tan korkmuyor musunuz? demişti.

Ben, sizin için güvenilir bir Peygamberim.

Allah’tan korkun ve bana itaat edin.

Bu işime karşılık sizden bir ücret istemiyorum. Benim ücretim, ancak Alemlerin Rabbi’ne aittir.

İnsanların içinde erkeklere mi yanaşıyorsunuz?

Rabbinizin, sizin için yarattığı eşlerinizi bırakıpta.. Gerçekten siz, azgın bir toplumsunuz.

-Ey Lut eğer son vermezsen, elbette sürgün edileceklerden olacaksın, dediler.

-Ben sizin yaptıklarınızdan tiksiniyorum dedi.

Rabbim, beni ve yakınlarımı onların yaptıklarından kurtar.

Onu ve tüm yakınlarını kurtardık.

Sadece geride kalanlar içindeki bir kocakarı hariç.

Sonra, diğerlerini yerle bir ettik.

Üzerlerine şiddetli bir yağmur yağdırdık. Uyarılmışların yağmuru ne kötüdür..

İşte bunda da bir ibret vardır. Fakat, onların çoğu yine de inanmış değildir.

Rabbin ise, elbette, güçlü olan, merhametli olan O’dur.

Eyke halkı da peygamberleri yalanlamıştı.

Şuayb onlara: -Hiç Allah’tan korkmuyor musunuz? demişti.

Ben, sizin için güvenilir bir peygamberim.

Allah’tan korkun ve bana itaat edin.

Bu işime karşılık sizden bir ücret istemiyorum. Benim ücretim ancak alemlerin Rabbine aittir.

Ölçüyü tam tutun. Eksik tartanlardan olmayın.

Dosdoğru terazi ile tartın.

İnsanların eşyalarını değerinden düşürmeyin. Yeryüzünde bozgunculuk yaparak, karışıklık çıkarmayın.

Sizi ve daha önceki nesilleri yaratandan korkun.

-Sen, ancak büyülenmiş bir adamsın dediler.

Sen, sadece bizim gibi bir insansın. Gerçekten senin yalancı olduğunu sanıyoruz.

Eğer, doğru söylüyorsan haydi üzerimize gökten bir parça düşürüver.

-Sizin yaptıklarınızı Rabbim çok iyi biliyor, dedi.

Onu yalanlamışlardı da, onları bulutlu bir günün azabı yakalamıştı. O, büyük günün azabı idi.

İşte bu olayda da bir ibret vardır, fakat onların çoğu yine de inanmış değildir.

Rabbin ise, elbette güçlü olan, merhametli olan O’dur.

Şüphesiz bu, alemlerin Rabbinin indirmesidir.

Onu Cebrail indirmiştir.

Uyarıcılardan olman için senin kalbine

Apaçık Arapça ile..

O, önceki kitaplarda da (bildirilmiştir)

İsrailoğulları’nın bilginlerinin onu bilmeleri, onlar için bir belge değil midir?

Eğer onu bir yabancıya indirseydik,

O da onlara okusaydı, yine de ona inanmazlardı.

İşte böylece onu suçluların kalbine sokarız da..

Acı azabı görünceye kadar yine de ona inanmazlar.

O azap, onlara farkında olmadıkları bir anda ansızın gelir.

İşte o zaman: -Acaba bize biraz daha süre tanınır mı? derler.

Oysa onlar, bir an önce azabımız için acele etmiyorlar mıydı?

Gördün mü onları senelerce nimetlendirsek,

Sonra da onlara vaat edilen azap gelse...

Nimet içinde bulunmaları onlara ne fayda sağlar?

(208-209) Uyarıcılar göndermediğimiz hiçbir ülkeyi helak etmedik. Hiçbir zaman zulmedici olmadık.

(208-209) Uyarıcılar göndermediğimiz hiçbir ülkeyi helak etmedik. Hiçbir zaman zulmedici olmadık.

Kur’an’ı şeytanlar indirmedi.

Bu onlara düşmez, buna güçleri de yetmez.

Çünkü onlar, vahyi dinlemekten uzak tutulmuşlardır.

Allah ile beraber başka bir ilaha yalvarma, azap görenlerden olursun.

En yakın akrabanı uyar.

Sana tabi olan müminlere yumuşak davran.

Eğer sana isyan ederlerse, ben, sizin yaptıklarınızdan uzağım de.

Güçlü ve merhametli olan Allah’a bağlan!

(218-219) O, seni (namaza) kalktığın zaman da; secde edenler ile (secdeye) yatıp kalktığın zaman da görür.

(218-219) O, seni (namaza) kalktığın zaman da; secde edenler ile (secdeye) yatıp kalktığın zaman da görür.

Çünkü o işitendir, bilendir.

Şeytanların kime indiğini size haber vereyim mi?

Onlar, her günahkar, sahtekarlara inerler.

Onlar (şeytanlara) kulak verirler, çoğu zaten yalancıdır.

Ve şairler, onlara da azgınlar uyar.

Bilmez misin ki onlar her vadide şaşkın şaşkın dolaşırlar

Ve yapmadıkları şeyleri söylerler.

İman eden, doğruları yapan ve çokça Allah’a zikreden, zulme uğradıkları zaman kendilerini savunanlar hariç. Zalimler, nasıl bir inkılapla devrileceklerini yakında öğrenecekler!