Yâ. Sin.

Hikmetli Kur'an'a yemin olsun ki,

Sen elbette gönderilmiş peygamberlerdensin.

Dosdoğru bir yol üzere.

(Kur'an) güçlü ve merhametli olan (Allah)'ın indirmesidir.

Ataları uyarılmamış bir kavmi uyarman için (gönderildin). Çünkü onlar gaflet içindedirler.

Andolsun ki onların çoğu üzerinde söz hak olmuştur. Onlar artık iman etmezler.

Gerçekten biz onların boyunlarına, çenelerine kadar dayanan halkalar geçirdik. Bu yüzden başları yukarı kalkıktır.

Onların önlerine bir set, arkalarına da bir set çektik. Böylece onları örtüverdik. Artık görmezler.

Onları uyarsan da uyarmasan da kendileri için birdir. İman etmezler.

Sen ancak zikre uyan ve görmediği halde Rahman'dan korkan kimseyi ve namaz kılanları uyarırsın. İşte onu bir bağışlama ve kıymetli bir ecirle müjdele.

Şüphesiz ölüleri biz diriltiriz ve onların önceden gönderdiklerini de, eserlerini de yazarız. Her şeyi apaçık bir kitapta [1] saymışızdır.

Onlara elçilerin geldiği o kasabanın halkını örnek ver.

Hani onlara iki (elçi) göndermiştik de o ikisini yalanlamışlardı. Bunun üzerine bir üçüncüyle güçlendirdik. Dediler ki: 'Şüphesiz biz size gönderilmiş elçileriz'.

Dediler ki: 'Siz de bizim gibi birer insandan başka bir şey değilsiniz. Rahman da bir şey indirmemiştir. Siz ancak yalan söylüyorsunuz.'

(Elçiler) dediler ki: 'Rabbimiz biliyor ki biz muhakkak size gönderilmiş elçileriz.

Bize düşen de sadece apaçık bir tebliğdir.'

Dediler ki: 'Doğrusu biz sizin yüzünüzden uğursuzluğa uğradık. Eğer (yaptığınıza) son vermezseniz andolsun sizi taşlayacağız ve bizden size acıklı bir azap dokunacaktır.'

(Elçiler) dediler ki: 'Sizin uğursuzluğunuz kendinizdendir. Size öğüt verildi diye mi (uğursuzluğa uğradınız)? Doğrusu siz çok ileri giden bir topluluksunuz'.

Şehrin öbür ucundan bir adam koşarak gelip dedi ki: 'Ey kavmim! Elçilere uyun.

Sizden bir ücret istemeyenlere uyun. Onlar doğru yoldadırlar.

Ben niçin beni yaratana kulluk etmemeyim. Siz O'na döndürüleceksiniz.

Ben O'ndan başka ilâhlar edinir miyim? Rahman bana bir zarar dokundurmak istese onların şefaatleri bana bir yarar sağlamaz ve beni kurtaramazlar da.

O takdirde ben apaçık bir sapıklık içinde olurum.

Şüphesiz ben Rabbinize iman ettim; işte beni dinleyin.'

Ona: 'Cennete gir' denildi. O da dedi ki: 'Keşke kavmim bilseydi,

Rabbimin beni bağışladığını ve beni ağırlananlardan kıldığını.'

Ondan sonra kavminin üzerine gökten bir ordu indirmedik; zaten indirecek de değildik.

Sadece bir çığlık (onlara yetti) ve böylece anında sönüverdiler.

Yazıklar olsun kullara! Onlara hiç bir peygamber gelmiyordu ki onunla alay etmesinler.

Kendilerinden önce nice nesilleri yok ettiğimizi; onların bir daha kendilerine dönüp gelmediklerini görmediler mi?

Ancak onların hepsi muhakkak toplu olarak huzurumuza getirilirler.

Ölü toprak onlar için bir âyettir. Biz onu dirilttik ve ondan taneler çıkardık. Böylece ondan yerler.

Orada hurmalardan ve üzümlerden bahçeler oluşturduk ve içlerinden pınarlar fışkırttık.

O'nun ürünlerinden ve kendi ellerinin yetiştirdiklerinden. Hâlâ şükretmezler mi?

Yerin bitirdiklerinden, kendi nefislerinden ve daha bilmedikleri şeylerden bütün çiftleri yaratan (Allah) çok yücedir.

Gece de onlar için bir ayettir. Gündüzü ondan sıyırıp çıkarırız, böylece karanlıkta kalıverirler.

Güneş de kendi karargâhında akıp gitmektedir. Bu güçlü olan ve bilen (Allah)'ın takdiridir.

Ay için de belli menziller tayin ettik. Sonunda o eğri bir hurma dalına döner.

Ne güneşin aya erişmesi mümkün olur, ne de gece gündüzü geçebilir. Her biri bir yörünge üzerinde yüzmektedir.

Soylarını yüklü gemide taşımamız da onlar için bir ayettir.

Ve onlar için üzerine bindikleri bunun gibi şeyler yaratmamız da.

Dilesek onları (suda) boğarız. Bu durumda ne onların imdatlarına yetişen olur, ne de kurtarılırlar.

Sadece tarafımızdan bir rahmet ve bir süreye kadar yararlandırma dolayısıyla (onları hayatta tutuyoruz).

Onlara: 'Önünüzdekinden ve arkanızda olandan korkun. Umulur ki merhamet olunursunuz' dendiğinde (yüz çevirdiler).

Onlara ne zaman Rablerinin ayetlerinden bir ayet gelse mutlaka ondan yüz çevirirler.

Onlara: 'Allah'ın size rızık olarak verdiğinden (hayır yolunda) harcayın' dendiğinde inkâr edenler iman edenlere derler ki: 'Allah'ın dilediği takdirde yedireceği kimseye biz mi yedireceğiz? Doğrusu siz apaçık bir sapıklık içindesiniz.'

'Eğer doğru söyleyenlerseniz bu vaad ne zamandır?' diyorlar.

Onlar tek bir çığlıktan başka bir şey beklemiyorlar. Onlar birbirleriyle çekişip dururlarken o kendilerini yakalar.

Artık ne bir tavsiyede bulunmaya güç yetirebilirler ne de ailelerine dönebilirler.

Sur'a üflenmiştir. Artık onlar kabirlerinden Rablerine doğru koşup giderler.

Derler ki: 'Eyvah bize! Bizi uyuduğumuz yerden kim diriltti? Bu Rahman'ın vaad ettiğidir. Demek ki peygamberler doğru söylemişler.'

Sadece bir çığlık kopmuştur. Artık hepsi toplu olarak huzurumuza getirilmişlerdir.

Bugün hiç kimseye bir şeyle haksızlık edilmez ve siz yaptıklarınızdan başkasıyla cezalandırılmazsınız.

Şüphesiz cennet halkı bugün sevinç dolu bir meşguliyet içindedirler.

Onlar ve eşleri gölgeler altında tahtlara yaslanmışlardır.

Orada meyveler ve istedikleri her şey onlarındır.

Merhamet sahibi Rabdan onlara sözlü selâm vardır.

Ey suçlular! Siz bugün ayrılın.

Ey Ademoğulları! Size, şeytana kulluk etmeyin; çünkü o sizin için apaçık bir düşmandır diye bir and vermedim mi?

Bana kulluk edin, doğru yol budur.

O sizden pek çok nesilleri saptırmıştı. Hiç akıl etmiyor muydunuz?

İşte bu size vaadedilen cehennemdir.

İnkâr etmenize karşılık bugün oraya girin.

Bugün ağızlarını mühürleriz ve kazanmakta olduklarını elleri bize söyler, ayakları da şahitlik eder.

Dileseydik gözlerini silme kör ederdik de yolda koşuşup dururlardı. Ama nasıl göreceklerdi?

Dileseydik oldukları yerde onların kılıklarını değiştirirdik de ne ileri gitmeye ne de geri dönmeye güçleri yeterdi.

Kime uzun ömür verirsek yaratılışta onu tersine çeviririz. [2] Hâlâ akıl etmiyorlar mı?

Biz ona şiir öğretmedik. Ona yakışmaz da. Bu yalnızca bir öğüt ve apaçık bir Kur'an'dır.

Diri olanı uyarması ve kâfirler hakkındaki sözün hak olması için (Kur'an ona indirildi).

Ellerimizin yaptıklarından kendileri için hayvanlar yarattığımızı ve böylece onlara hâkim olduklarını görmediler mi?

Onları, kendilerinin buyruklarına verdik. Böylece onlardan bazıları binekleridir ve bazılarından yiyorlar.

Kendileri için onlarda daha bir çok yararlar ve içecekler var. Hâlâ şükretmezler mi?

Belki yardım görürler diye Allah'tan başka ilâhlar edindiler.

Onlar, kendilerine yardımda bulunmaya güç yetiremezler. Aksine kendileri onlar için hazırlanmış askerlerdir.

Artık onların sözleri seni üzmesin. Şüphesiz biz onların gizlediklerini de açığa vurduklarını da biliyoruz.

İnsan kendisini bir nutfeden yarattığımızı görmedi mi? Şimdi o, apaçık bir hasım kesildi.

Kendi yaratılışını unutarak bize bir örnek verdi. Dedi ki: 'Çürümüş dağılmış bir haldeyken bu kemikleri kim diriltecek?'

De ki: 'Onları ilk kez yaratan diriltecek. O her yaratmayı bilendir.

O, size yeşil ağaçtan bir ateş çıkarandır. Siz de ondan yakıyorsunuz.

Gökleri ve yeri yaratan onların bir benzerini yaratmaya güç yetiremez mi? Elbette. O yaratandır, bilendir.

Bir şeyi istediğinde O'nun emri sadece ona: 'Ol' demesidir. O da hemen oluverir.

Her şeyin hükümranlığı elinde olanın şânı pek yücedir ve siz O'na döndürüleceksiniz.